اي عاشـقـان اي عاشـقـان من پـيـر را بـرنـا كـنـم
اي تشـنگان اي تشـنگان من قـطره را د ريا كـنـم
اي طـالـبـان اي طـالـبـان كـحـال مــلــك حـكـمـتـم
مــن كـور مـاد ر زا د را د ر يـك نظـر بيـنـا كـنـم
گــر آبـكمي آ يد بـرم د ر وي د مي چون بـنـگـر م
چـون طوطي شكر شكن شيرين و خوش گويا كـنم
گـر نـفــس بد فـعـلـي كـند گوشـش بمالـم در نفـس
ور عــقـل ، درد سر دهـد حـالـي و را رسـوا كـنـم
مـــن رنـد كـوي حـيـرتـم سـرمـسـت جـام وحـد تـم
زا ن د ر خــرا بـا ت آ مـدم تـا مـيـكـده يـغـمـا كنـم
پروانـه شـمـعــش مـنـم جـمـعـيـت جـمـعــش مـنـم
مـن بـلـبـلـم در گـلستان از عشق گـل غـوغـا كنـم
آ مــد نــدا از لامـكـان كـاي ســيــد آخــر زمــا ن
پنهان شــو از هـر دو جهان تا برتو خود پيدا كنـم
شاه نعمت اله ولي
۱ نظر:
فرخ روزی که فارغ از خویش شوی
ازهردو جهان گذشته درویش شوی
طغیان کنی و خرمن هستی سوزی
یاحق گویان رسته زهر کیش شوی
ارسال یک نظر