مي عشقش بشير مردان ده
دُرد دردش بدردمندان ده
ساقيا دست ما و دامن تو
ساغر مي بدست ياران ده
مي بزاهد مده كه باشد حيف
ور دهي جام مي برندان ده
جرعه نوشان جام خود مگذار
جرعهّ جام خود بايشان ده
گر بلا را بعاشقان بخشي
بخش من نيز از آن فراوان ده
نوش كن جام مي كه نوشت باد
جرعهاي هم بباده نوشان ده
نعمت اله مده بمخموران
مير مستان بمي پرستان ده
۱۳۸۶ تیر ۸, جمعه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
۱ نظر:
Não entendi nada que vc escreveu, mas deve ser bonito. Parabéns!
http://seriax.blogspot.com
ارسال یک نظر