همسايه حضرت شريف است گر سايه لطيف يا كثيف است
انسان كبير صورت اوست درياب كه معنئي لطيفست
گر روح مدبرش بداني انسان كبير بس ظريفست
با عقل مگو حكايت عشق زيرا كه مزاج او ضعيفست
اين طرفه نگر كه جمله عالم در غايت قوت و نحيفست
معشوق خود است و عاشق خود عشقي كه چو عشق ماعفيفست
دل خلوت خاص سيد ماست كاو خانه خالي و نظيفست
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
۱ نظر:
مي دوني چند وقته به روز نشدي؟دلم شور افتاده برات.يه خبري از خودت بده.
ارسال یک نظر