به دنيا مي آئيم و از دنيا مي رويم و اثري از خود باقي مي گذاريم .
آثاري كه تا قيامت در زمين باقي خواهد ماند . هرچند بيشتر آنها باعث سياهي و نابودي است ولي هر از چند گاه خداوند بوسيله اي و آيتي زمين را متحول و زيبا مي گرداند و آثار شيطان را پاك مي سازد . گاه اين وسيله انساني متعالي است كه سبزي اش سالها و قرنها زمين را معطر و منور ميسازد و گاه آيتي اندك از قيامت است كه كوهها سست شده و شهر ها مدفون مي گردد.
بيائيم سعي كنيم با خوب بودنمان زمين را زيبا كنيم و معلول نشانه هاي خداوند جهت پاكسازي ما ، نباشيم . چرا كه علاوه بر عذاب تيره سازي هايمان ، گناه انسانها ، حيوانات و جمادات بيگناهي كه با نشانه ها از بين ميروند نيز به دوشمان سنگيني خواهد كرد .
۱۳۸۶ اسفند ۴, شنبه
گام بعد
دوازده مكان ( جايگاه) مابين قرص كهكشانها و نور مطلق وجود دارد ( چهار رديف سه ستونه ) كه تعدادي از آنها براي من هنوز قابل درك و رويت نيستند .
تا كنون دوزخ ، برزخ ، بهشت و دام شياطين بود و بعدي دو طبقه زير برزخ است كه ظاهراً جايگاه انرژي است ، براي نيرو و شفا دادن همه چيز و همه كس.
بايد آموخت كه چگونه مي توان اين انرژي نا منتها را جذب خود نمود .
تا كنون دوزخ ، برزخ ، بهشت و دام شياطين بود و بعدي دو طبقه زير برزخ است كه ظاهراً جايگاه انرژي است ، براي نيرو و شفا دادن همه چيز و همه كس.
بايد آموخت كه چگونه مي توان اين انرژي نا منتها را جذب خود نمود .
۱۳۸۶ بهمن ۱۹, جمعه
حسادت پاداش چند برابر آخرت=لذت زود گذر زميني
بارها ديده ايد يا شنيده ايد كه برخي حيوانات جنس نر چگونه پس از جدا شدن فرزندان از ماده ها جهت تصاحب آنها به رقابت برمي خيزند . اگر حس غريزي را كنار بگذاريم و وارد دنياي آنان شويم اين يك حسادت است نسبت به آنچه كه ديگري دارد و ما نداريم ، كه در حيوانات گاهاً مبارزه تا مرگ يكي ادامه پيدا مي كند .
اما انسانها چه ؟ ما كه اشرف مخلوقات قرار داده شديم آيا بايد خود را با پَست ترين موجودات ، هم سطح قرار دهيم ؟
آيا ما از وسيله اي كه توسط خودمان ساخته مي شود پَست تريم ، در حالي بدون اراده ما نه قدرت حركت دارد نه قدرت هيچ كاري ؟
مي پرسيد اشياء كه با هم حسادت نمي كنند . مي گويم چرا . زماني را بياد بياوريد كه از درآميختن خاك و آب ، گِلي ساختيد و با آن ظرفي ساختيد . سپس مدتها از آن ظرف استفاده نموديد . زماني بَعد خاكي را كنار ظرف قرار داديد ، پس از اندك زماني خاك شما را فرا خواند تا آن را با آب تركيب نموده و ظرفي زيبا بسازيد و زماني كه آن را ساختيد به شما تفهيم كرد كه ظرف قبلي لايق شما نيست و بايد آن را از خود دور سازيد و شما نيز چنين كرديد . پس حسادت در اشياء نيز وجود دارد و ما از اشياء هم پَست تريم اگر آن كنيم كه ظرف كرد .
حال كه داستان ظرف را شنيديم و متوجه كار قبيح ظرف دوم شديم ( كنار گذاري ظرفي كه مدتها همراه ما بوده ) ، چه عكس العملي نسبت به ظرف دوم خواهيم داشت ، قطعاً ان را به بدترين شكل تنبيه خواهيم كرد تا به سزاي عملش برسد ، خداوند بلند مرتبه نيز با مخلوق خود انسان كه به ديگران حسادت نمايد چنين خواهد كرد . پس واي بر روزگار حسودان . و چه نيكوست حال قانعان كه هر چه در دنيا مي دهند چند برابر در آخرت پاداش مي گيرند .
چرا ميخواهيم در اِزاء لذت پاداش چند برابر زميني در آخرت ، از يك لذت زود گذر دنيايي استفاده كنيم .
اما انسانها چه ؟ ما كه اشرف مخلوقات قرار داده شديم آيا بايد خود را با پَست ترين موجودات ، هم سطح قرار دهيم ؟
آيا ما از وسيله اي كه توسط خودمان ساخته مي شود پَست تريم ، در حالي بدون اراده ما نه قدرت حركت دارد نه قدرت هيچ كاري ؟
مي پرسيد اشياء كه با هم حسادت نمي كنند . مي گويم چرا . زماني را بياد بياوريد كه از درآميختن خاك و آب ، گِلي ساختيد و با آن ظرفي ساختيد . سپس مدتها از آن ظرف استفاده نموديد . زماني بَعد خاكي را كنار ظرف قرار داديد ، پس از اندك زماني خاك شما را فرا خواند تا آن را با آب تركيب نموده و ظرفي زيبا بسازيد و زماني كه آن را ساختيد به شما تفهيم كرد كه ظرف قبلي لايق شما نيست و بايد آن را از خود دور سازيد و شما نيز چنين كرديد . پس حسادت در اشياء نيز وجود دارد و ما از اشياء هم پَست تريم اگر آن كنيم كه ظرف كرد .
حال كه داستان ظرف را شنيديم و متوجه كار قبيح ظرف دوم شديم ( كنار گذاري ظرفي كه مدتها همراه ما بوده ) ، چه عكس العملي نسبت به ظرف دوم خواهيم داشت ، قطعاً ان را به بدترين شكل تنبيه خواهيم كرد تا به سزاي عملش برسد ، خداوند بلند مرتبه نيز با مخلوق خود انسان كه به ديگران حسادت نمايد چنين خواهد كرد . پس واي بر روزگار حسودان . و چه نيكوست حال قانعان كه هر چه در دنيا مي دهند چند برابر در آخرت پاداش مي گيرند .
چرا ميخواهيم در اِزاء لذت پاداش چند برابر زميني در آخرت ، از يك لذت زود گذر دنيايي استفاده كنيم .
دروغ لحظه اي لذت دنيا = دو امتياز طولاني آخرت
تاكنون احساس كرده ايد در ميان دوگيره فلزي بدام افتاده ايد كه دائماً تنگتر مي شود و هرچه بيشتر دست و پا مي زنيد گيره راحتتر در بدن شما جا ميگيرد تا جائيكه گوشت و استخوان شما را له نموده و تبديل به يك برگه نازك گردد ، اين همان دروغ است . زماني كه دروغي را مي گوييم گيره اي در طرفين روحمان قرار مي دهيم ، و هرچه بر آن اسرار مي كنيم گيره را بيشتر مي بنديم تا جائيكه چيزي از روحمان باقي نمي ماند. پس اگر اين طور است چگونه چندين بار دروغ مي گوييم و با روحمان باقي مي ماند . خدا فرصتهاي بيشماري به ما ميدهد تا روحمان را دوباره بسازيم و ما بارها و بارها اين چنين مي كنيم و تخريبش مي كنيم ، بدون اينكه در باره آن تفكر كنيم كه روزي چند بار روحمان را مي آزاريم ، و در آخرت برعكس اين روحمان است كه جسممان را مي آزارد و به اذن خدا عذاب بر ما نازل مي گردد .آنچنان غير قابل تحمل كه گويي گيره هر روز بارها و بارها بدن ما را در بين خود له مي كند و دوباره بدنمان ساخته مي شود و هرچه التماس مي كنيم و درخواست بازگشت مي كنيم تا عقوبت اعمال كوتاه زمينيمان را نچشيده باشيم خلاصي نخواهيم يافت . ما به دروغ عادت كرده ايم و ترك آن برايمان غير قابل باور به نظر مي آيد و براي آن عنوان دروغ مصلحتي به كار مي بريم ، در حالي كه هرگاه دروغي را انكار نمائيد همان لحظه گيره ها را برداشته ايد و روح خود را آزاد ساخته ايد ، پس هرگاه كه دروغي هر چند كوچك به ذهنمان رسيد ، در كسري از ثانيه به ياد بياوريم كه در آينده بابت دروغمان گيره هايي كه خلاصي از آن نداريم بدن ما را خُرد خواهند ساخت ، در حالي كه اگر راست بگوييم يا حداقل چيزي نگوييم در آخرت هيچ عذابي برايمان نازل نخواهد گشت و علاوه بر آن از نعمات خداوند استفاده خواهيم نمود . پس چرا با دروغي كوچك لحظه اي لذت براي دنياي خود بوجود آوريم و از دو امتياز طولاني مدت آخرت ( دوري از عذاب و استفاده از نعمات ) دور شويم
اشتراک در:
پستها (Atom)